Starożytna Persja

Powstała na półwyspie irańskim. Składała się z dwóch ludów: Medów - na północy (brzeg morza kaspijskiego), Persów - na południu. Specyficzny ustrój "król królów".

Persja


W VI w. p.n.e. Cyrus z dynastii Achemenidów podbił Medów i inne ludy tworząc królestwo. Zachował on autonomię podbitych ludów (państw). Jednostki terytorialne tzw. satrapie, które pokrywały się z obszarami podbitych ludów. Na czele takiej jednostki stał satrapa - urzędnik pod kontrolą urzędnika perskiego.

Potęga państwa przypada za panowania Dariusza I Wielkiego (522-486 r. p.n.e.). Jego następcą był Kserkses (485-465 r. p.n.e.). Stolicą Persji było Persepolis.

Religia
Dualizm - stworzony przez Zaratustrę. Nieustanna walka dwóch żywiołów: dobra i zła, które się równoważą. Akuramazda - dobry bóg. Akurara - zły bóg.